Τραγουδιστές παροιμίες

Η πάνω πόρτα

Οι πρώτοι μελισσουργοί που χρησιμοποίησαν διάφραγμα βασίλισσας διαπίστωσαν ότι στον πάνω όροφο, που δεν είχε δική του είσοδο,παγιδεύονταν οι κηφήνες και πέθαιναν. Το πρώτο που σκεύτηκαν ήταν να ανοίξουν με την αρίδα μία τρύπα συνήθως διαμμέτρου 6χιλ. και έτσι το πρόβλημα των κηφήνων βρήκε την λύση του. Αργότερα, όταν ανέβαζαν γόνο στον πάνω όροφο, παρατήρησαν ότι αρκετές μέλισσε προτιμούσαν αυτήν την μικρή πόρτα αντί την κάτω κύρια είσοδο. Φυσικό είναι αφού έτσι περιορίζονταν η διαδρομή και κυρίως απέφευγαν την ταλαιπορία της διέλευσης μέσα από το διάφραγμα. Έτσι κάποιοι σκεύτηκαν (όπως και η αφεντιά μου)να διευρύνουν τη οπή που έγινε έτσι από 6χιλ. σε 12-14χιλ. όπως δείχνει η πάνω φωτογραφία.
Στην εφαρμογή στην πράξη αυτής της ιδέας διαπιστώθηκε ότι ο ρόλος της πάνω πόρτας ήταν πολύ πιό σημαντικός από αυτόν που μπορούσε να παίξει μία οπή 14χιλιοστών. Σε μία πολυόροφη κυψέλη (αρκετές φτάνουν και τα 6 πατώματα) η ανάγκη αερισμού και συντόμευσης της εσωτερικής κυκλοφορίας είναι πασιφανής. Ακόμη πιό ορατή είναι η ανάγκη διευρυμμένης εισόδου το Φθινόπορο όταν κατεβάζουμε το μελίσσι στο ένα πάτωμα και αμέσως μετά βάζουμε από κάτω του ένα σώμα με κεριά για γλύψιμο και για συντήρηση τον χειμώνα. Αν οι κυψέλες μας είναι από υλικό κατάλληλο και σωστά βαμμένες ώστε να μην επηρεάζονται σοβαρά από τις χειμωνιάτικες συνθήκες (για τον λόγο αυτό έκανα την προηγούμενη καταχώρηση) τότε αποφεύγουμε και την μεταφορά των κεριών στην αποθήκη και την φροντίδα για τον κηρόσκορο.
Επι πλέον αυτή η διάταξη την Άνοιξη με ένα απλό άνοιγμα της κάτω εισόδου παροτρύνει τις συλλέκτριες να αφήνουν το φορτίο τους στα κεριά του κάτω πατώματος με αποτέλεσμα να προσελκύεται η μάνα να κατεβαίνει στον κάτω όροφο χωρίς δική μας επέμβαση για μεταφορά πλαισίων από πάνω κάτω, πράγμα που ανταποκρίνεται και στην φυσική ανάπτυξη του σμήνους.
Ακόμα αυτή η διάταξη περιορίζει το μπλοκάρισμα της γέννας στον πάνω όροφο αφού πολύ νέκταρ αποθηκεύεται στα κάτω άδεια πλαίσια.
Πώς κρίνεται αυτή τη διάταξη; Για μένα είναι πολύ καλή.

Το βάψιμο των κυψελών

Είναι πολύ άδικο να αγοράζεις καινούργιες κυψέλες, να τις βάφεις και σε δύο χρονιές να είναι στο κακό τους το χάλι. Επειδή παρατηρώ ότι πολλοί μελισσοκόμοι εφαρμόζουν παλιές πολυδάπανες και αναποτελεσματικές τεχνικές βαψίματος και επειδή μετά από ψάξιμο νομίζω πως έδωσα στο πρόβλημα μία τουλάχιστον καλύτερη λύση θα σας την περιγράψω εδώ. Ξέρω βέβαια ότι υπάρχει και άλλη λύση εκτός της δικής μου που είναι η εμβάπτιση σε λιωμένη παραφίνη πού είναι μεν σαφώς πιο αποτελεσματική και γρήγορη από το χρωμάτισμα με λαδομπογιά αλλά το αισθητικό της αποτέλεσμα και ο κατάλληλος εξοπλισμός που απαιτεί με κάνουν να προτιμώ την βαφή με νεροχρώματα:
Αρχίζω με τρίψιμο με γυαλόχαρτο των αιχμών του σώματος ώστε να μην τραυματίζομαι από ατυχείς συγκρούσεις μαζί τους.
Στην συνέχεια περνάω ένα χέρι τσιμεντόχρωμα στην απόχρωση της τελικής στρώσης, ελαφρά αραιωμένο με νερό, που πωλείται σε τετράκιλο και κοστίζει 18 Ε. Εσωτερικά με το ίδιο χρώμα βάφω τις τέσσερις ενώσεις των σανίδων, τους ρόζους και δύο εκατοστά κάτω από τις αιχμές. Προσέχω να γεμίζουν καλά οι ρωγμές και οι κάθετες τομές του ξύλου.
Μετά λίγες ώρες κάνω ένα ελαφρύ τρίψιμο και βάφω το τελικό χέρι με «λαδομπογιά» νερού της ίδιας απόχρωσης. Δηλαδή ριπολίνα που κυκλοφορεί σε γυαλιστερό ή σατινέ.
Σε λίγες ώρες η κυψέλες είναι έτοιμες για χρήση. Η αντοχή της κυψέλης που είναι βαμμένη με αυτόν τον τρόπο είναι πολύ μεγαλύτερη από τις κυψέλες που είναι βαμμένες με λαδομπογιά. Εξ’ άλλου πρέπει να ξέρουμε ότι οι λαδομπογιές είναι καρκινογόνες και δεν θυμάμαι σε πόσα χρόνια θα απαγορευτούν τελείως με οδηγία της Ε.Ε. Ακόμα οι «ατσαλιές» από νερόχρωμα καθαρίζονται πολύ πιο εύκολα με λίγο νεράκι, ενώ το διαλυτικό της λαδομπογιάς είναι βρωμερό και καρκινογόνο.
Εάν η κυψέλη είναι παλιά, πρέπει να φύγει το χρώμα με paint remover που είναι μπελάς και κοστίζει, να επισκευαστεί, να τριφτεί, να στοκαριστεί και μετά να βαφεί με νεροχρώματα όπως παραπάνω περιέγραψα. Πολύ ασύμφορη διαδικασία. Γι αυτό προτιμώ να αφήσω τις κυψέλες που είναι βαμμένες με λαδομπογιές όσο αντέξουν και βάφω με νερομπογιές μόνο τις καινούργιες.
Είναι τώρα τρία χρόνια που εφαρμόζω αυτή την μέθοδο και είμαι δικαιωμένος απόλυτα. Μεγάλη διαφορά, αφού τα χρώματα αυτά δεν σκάνε στον ήλιο και γίνονται ένα σώμα με το ξύλο. Το τσιμεντόχρωμα μην νομίζετε ότι κάνει μόνο για τσιμέντο. Διαφέρει από τα άλλα υποστρώματα (αστάρια) νερού στο ότι αντί για στόκο εμπεριέχει τσιμέντο άριστης ποιότητας (Portland). Προσέξτε μόνο μην στοκάρετε την κυψέλη πριν την βαφή με στόκο λαδιού. Αν θα χρησιμοποιήσετε στόκο συμβουλευτείτε τον χρωματοπώλη σας γιατί δεν πάει οτιδήποτε. Εγώ δεν τον χρησιμοποιώ αφού το αποτέλεσμα με ικανοποιεί και αισθητικά και σε αντοχή.
Σας συνιστώ την μέθοδο αυτήν ανεπιφύλακτα. Καλή επιτυχία.

Το γλύψιμο των κηρηθρών

Φέτος το Φθινόπωρο δείχνει πολύ ευνοϊκό για τις μέλισσες. Το ρείκι και η Κρούζα έχουν την τιμητική τους ενώ ετοιμάζεται η Νεσπουλιά και το δενδρολίβανο με το οποίο έφτιαξα ολόκληρη φυτεία στο μελισσουργείο μου. Η εισροή νέκταρος όμως στην κυψέλη μου δημιούργησε ένα σοβαρό πρόβλημα το οποίο αντιμετώπιζα και τις προηγούμενες χρονιές σε μικρότερο βαθμό. Το πρόβλημα αυτό εμφανίζεται με την τοποθέτηση των σωμάτων με τις ξεμελισμένες κηρήθρες πάνω από τα μονόπατα μελίσσια με σκοπό να γλύψουν οι μέλισσες το υπόλοιπο του μελιού και να επισκευάσουν τις τραυματισμένες κηρήθρες πριν την αποθήκευσή τους. Την τοποθέτηση αυτή την έκανα κατ’ αρχάς κι εφέτος όπως πάντα, χρησιμοποιώντας διάφραγμα και κλαπέτο (ένα κομμάτι πλαστικό δαπέδου για το οποίο θα μιλήσουμε άλλη φορά). Αυτή όμως η μέθοδος ειδικά εφέτος έδειξε τα σοβαρά της μειονεκτήματα. Οι μέλισσες έλκονται από το μέλι στο πάνω πάτωμα, που είναι και θερμότερο, αφήνοντας κάτω την μάνα και τον γόνο έρημο. Το μέλι από τις ξεμελισμένες κηρήθρες συγκεντρώνεται έτσι σε διάσπαρτα κελιά που σφραγίζονται. Στην συνθήκη αυτή με την έλευση του χειμωνιάτικου κρύου υπάρχει άμεσος κίνδυνος να κάνει το μελίσσι σφαίρα στο πάνω πάτωμα και να αφήσει την μάνα (που δεν μπορεί να τα ακολουθήσει λόγω διαφράγματος) να πεθάνει, οπότε... «άντε γεια» το μελίσσι. Αλλά και να μην συμβεί αυτό και μόνο ότι όσο μένουν τα κεριά επάνω το μελίσσι δεν είναι συμπαγές αλλά κομμένο στη μέση, αυτό λέει πολλά για όσους ξέρουν την μεγάλη σημασία του συμπαγούς σμήνους. Φέτος λοιπόν, βλέποντας το φαινόμενο αυτό πιο έντονα, αποφάσισα να κατεβάσω τις άδειες κηρήθρες κάτω, ανεβάζοντας πάνω τον γονοθάλαμο, δίνοντας είσοδο κατ’ αρχάς πάνω και κάτω. Αυτό αποδείχθηκε λάθος αφού ενώ ο γόνος και η μάνα ήταν στο θερμότερο όροφο, οι εργάτριες επιστρέφοντας φορτωμένες απόθεταν το φορτίο τους κάτω, στις ξεμελισμένες κηρήθρες, ενώ πάνω στον γόνο που είχε ανάγκη, ελάχιστη τροφή έφτανε. Φυσικά οι εργάτριες χρησιμοποιούσαν την κάτω είσοδο περισσότερο αφού αυτήν είχαν συνηθίσει. Έτσι αποφάσισα να κλείσω την κάτω είσοδο. Τότε παρατηρήθηκε συνωστισμός εργατριών στην κλειστή είσοδο που ταλαιπωρούνταν καταφανώς πριν εισέλθουν από την πάνω είσοδο. Την λύση έδωσε μία άχρηστη πιθμενοσανίδα ή μία στέγη, τοποθετημένη πλάγια όπως φαίνεται στην φωτογραφία. Σε ένα λεπτό το πρόβλημα εξαφανίστηκε. Μετά τρεις μέρες τα κάτω κεριά άδειασαν τελείως και το ελάχιστο μέλι τους και η φρέσκια γύρη τους μεταφέρθηκαν πάνω στον γονοθάλαμο. Αν έμεναν στα κεριά θα μούχλιαζαν στην αποθήκη και αυτό θα δημιουργούσε μία σοβαρή επιβάρυνση του ανοσοποιητικού συστήματος των μελισσών την Άνοιξη που είναι μία εποχή πολύ επικίνδυνη για νοζεμίαση και τροφικές δηλητηριάσεις. Νομίζω πως αυτός ο χειρισμός των ξεμελισμένων κεριών αξίζει ιδιαίτερης προσοχής και σας συνιστώ να τον εφαρμόσετε του χρόνου.

Το χαμόγελο του παιδιού

Σήμερα σαν να είχαμε μεγάλη γιορτή. Για να πω την αλήθεια ήταν μια γιορτή από τις ελάχιστες που σπανίζουν στην ζωή μας, μία γιορτή έξω από το επίσημο εορτολόγιο, μία γιορτή απ' αυτές που η ψυχή του ανθρώπου απογειώνεται, μία γιορτή που πρώτα απ' όλους είναι για μένα και για ελάχιστους φίλους. Ήταν η πρώτη Κυριακή μετά την ολοκλήρωση του τρυγητού του μελιού και το κλείσιμο του τελευταίου βάζου. Πλούσια η σοδειά φέτος και το όνειρο της προσφοράς αγάπης πήρε σάρκα και οστά με ένα τηλεφωνικό ραντεβού στο "Χαμόγελο του Παιδιού" στους Μαγουλάδες. Ακόμα ένα τηλεφώνημα στους εκλεκτούς φίλους και μελισσουργούς Μιχάλη και Λίλη και το ντουντουκοφόρο με το μελάτο φορτίο ξεκίνησε ασυγκράτητο με ωραία παρέα και πολύ ανεβασμένη διάθεση για το στέκι του Βορά που φιλοξενεί αυτήν την στιγμή 17 αγγέλους. Ποιόν να πρωτοθυμηθώ (πάντα είχα αυτό το πρόβλημα) και τι να πρωτοθαυμάσω; Τον Αντώνη; Την Έλενα; Τον Κωνσταντίνο; Την Γεωργία; 'H όλα τα άλλα παιδιά που με πηγαία ευγένεια και ανέλπιστη κοινωνικότητα ήλθαν να μας συστηθούν και να μας καλωσορίσουν. Ειλικρινά δεν περιμέναμε ποτέ τέτοια τιμή, τέτοια υποδοχή. Μεγάλη εντύπωση μας έκανε η απάντηση της πιο μικρούλας της οικογένειας όταν την ρωτήσαμε τι θέλει να γίνει όταν μεγαλώσει: "Θέλω να γίνω ψυχολόγος" είπε, ενώ τα μάτια της ήταν συνεχώς καρφωμένα στην υπεύθυνη ψυχολόγο της εστίας κ. Λέλα. Πώς ξέρουν αυτά τα απίθανα παιδικά ματάκια να ανταποδίδουν χωρίς λόγια ευγνωμοσύνης την προσφορά αγάπης και φροντίδας που τόσο έχουν ανάγκη!!!
Πολύ ζήλεψα που η, πάλαι ποτέ, πρωτοπόρα και τροφοδότρα ολόκληρου του νησιού ιδιαίτερη πατρίδα μου η Λευκίμμη, στερείται ενός τόσο ευαγούς ιδρύματος, όπως στερείται από πολλά άλλα. Ζήλεψα και δεν το έκρυψα στην κ. Λέλα όταν την ρώτησα αν το "Χαμόγελο του παιδιού" έχει κάποια ειδική μεθοδολογία στην μεταφορά του ανάλογου πνεύματος στην Λευκίμμη και γιατί όχι και για την δημιουργία αντίστοιχου παραρτήματος και στον Νότο. Όπως λέγαμε με τον Μιχάλη και την Λίλη, δεν υπάρχει ίσως καλύτερος τρόπος ανάταξης του κοινωνικού μας ιστού που δεν περνάει και τις καλύτερες μέρες του. Χώρια τον παράγοντα πραγματικής ευτυχίας που παρέχει σε όλους όσους έχουν την ευκαιρία να προσφέρουν (όπως όλοι μπορούν να κάνουν)με πολλούς τρόπους. Εδώ θα αναφέρω την κουβέντα που είπε ο Μιχάλης την ώρα που φεύγαμε: "Πως γίνεται να παίρνω μεγαλύτερη χαρά δίνοντας λεφτά από όταν παίρνω λεφτά;" Αφού δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία από την στιγμή της προσφοράς. Ξέρουμε άλλωστε πόσο ξεστρατισμένος είναι ο σημερινός άνθρωπος αναζητώντας ψεύτικους παραδείσους και γι αυτό πόσο δυστυχής και διψασμένος. Ο αλησμόνητος μικρούλης Ανδρέας μέσα από την επιστολή του που μας άφησε πριν φύγει, κατάφερε να μας ανοίξει τα μάτια και να μας δείξει τον δρόμο. Μόλις χθες Σαββατόβραδο η ΝΕΤ πρόβαλε ένα ντοκυμαντέρ για την ιχθυοκαλλιέργεια και εμπορία πέρκας στην Αφρική. Πόσο πόνεσε η ψυχή μου με αυτό το χάλι που είδα, μ' αυτήν την δυστυχία, ιδιαίτερα των μικρών παιδιών! Λες κι όπου κοιτάξεις γύρω σου βλέπεις ένα μεγάλο μπάχαλο. Σήμερα όμως!! Ήταν μεγάλη γιορτή σου λέω. Επί τέλους κάτι υπάρχει που μπορεί να δικαιώσει την πίστη στον άνθρωπο που ξέρουμε ότι όλοι κρύβουμε μέσα μας αλλά δεν ξέρουμε πως να τον εκφράσουμε. Κάτι υπάρχει που μας δίνει κουράγιο να συνεχίσουμε την προσπάθεια για έναν καλύτερο κόσμο. Υπάρχει η επιστολή-παρακαταθήκη του Αντρέα! Υπάρχει το Χαμόγελο του παιδιού!

Μαζεύοντας το ζήμα

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ

ΓΙΑ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΕΡΕΥΝΑΣ ΣΕ ΝΕΑ ΜΕΛΙΣΣΟΥΡΓΙΚΑ ΠΡΟΤΥΠΑ

Οι κάτωθι υπογεγραμμένοι ασχολούμενοι στον κλάδο της Μελισσουργίας αποφασίσαμε να συμπήξουμε ομάδα συνεργαζόμενων μελισσουργών σε ένα πρόγραμμα έρευνας και αναζήτησης ενός ή περισσοτέρων νέων προτύπων παραγωγικής διαχείρισης των μελισσών με πανελλαδική εμβέλεια.

Την απόφασή μας αυτήν επέβαλε η καθολική τελμάτωση στον τομέα αυτόν και η γενικευμένη πια πεποίθηση ότι το επικρατούν σήμερα πρότυπο διαχείρισης, χωρίς να έχει εξαντλήσει τα όριά του (ιδίως τα κατώτατα), ωστόσο είναι αναχρονιστικό, ξεστρατισμένο, υποβαθμιστικό της ποιότητας των μελισσοκομικών προϊόντων και κυρίως της ποιότητας της ζωής και των συνθηκών εργασίας των μελισσουργών, ενώ το μόνο που εξυπηρετεί θαυμάσια είναι η συγκέντρωση κεφαλαίου και η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο..

Το πρόγραμμα έρευνας θα διαμορφωθεί στην ολομέλεια των συνελεύσεών μας που θα γίνονται σε τακτικά χρονικά διαστήματα σε από κοινού προαποφασισμένη κάθε φορά τοποθεσία, από τις πρωτοβάθμιες ομάδες κατά Νομό.

Στην διαμόρφωση του προγράμματος έρευνας θα επιδιώξουμε την συμβολή ειδικών επιστημόνων Μελισσουργών.

Τα συμπεράσματα της έρευνάς μας θα επιδιώξουμε να κοινοποιούμε σε όλους τους μελισσουργούς, ώστε όλοι ισότιμα να έχουμε την δυνατότητα ωφέλειας από το αποτέλεσμα και, η απαλλαγή από τα μειονεκτήματα του υπάρχοντος προτύπου, να γίνει το δυνατόν συντομότερα.

Η ομάδα μας είναι ανοικτή προς όλους τους μελισσουργούς, επαγγελματίες ή ερασιτέχνες, ενώ οι συνελεύσεις θα είναι ανοικτές προς όλους τους ενδιαφερόμενους πολίτες.

Κάθε μέλος της ομάδας μας καλείται εθελοντικά να φέρει εις πέρας ένα μέρος του προγράμματος έρευνας, το οποίο ο ίδιος θα επιλέξει.

Η παρακολούθηση της σωστής εφαρμογής του προγράμματος θα είναι ελεύθερη και θα γίνεται από ειδική επιτροπή εκλεγμένων μελών τα οποία θα συντάσσουν ειδική έκθεση επιθεώρησης σε κάθε επί τόπου επίσκεψη.

Η ομάδα μας δεν έχει καμία πρόθεση παρέμβασης στο πεδίο δράσης των Μελισσοκομικών Συνεταιρισμών από τους οποίους ζητά την συνεργασία και στήριξη του έργου μας.

Η ομάδα μας θα προβεί σύντομα σε σύνταξη καταστατικού λειτουργίας εφ’ όσον αυτό κριθεί, από την ολομέλεια, απαραίτητο.

Η δράση της ομάδας μας θα χρηματοδοτείται από τα μέλη μας, τουλάχιστον στο αρχικό της στάδιο, ενώ θα επιδιωχθεί η χρηματοδότησή της και από άλλες πηγές.

Η πορεία των εργασιών της ομάδας, οι αποφάσεις των συνελεύσεων και άλλο σχετικό ενημερωτικό υλικό θα δημοσιεύεται στο Διαδίκτυο μέσω ειδικού ιστότοπου, την διαχείριση του οποίου θα έχει ένα εκλεγμένο και εξειδικευμένο μέλος, υπό την εποπτεία της Γ. Συνέλευσης.

Καλούμε όλους τους ενδιαφερόμενους επαγγελματίες ή ερασιτέχνες μελισσουργούς να δηλώσουν συμμετοχή στο τηλέφωνο 2662024339 ή στο κινητό 6974918444 ή στο e-mail: v_giorgos@yahoo.com

Σε κάθε στάδιο ανάπτυξης της δράσης της η ομάδα μας επιζητά τον γόνιμο σχολιασμό για διορθωτικές παρεμβάσεις από όλους.

Ακολουθούν υπογραφές.

Η Ευρυτέρα χτίζει

Εδώ είναι ο πρώτος έλεγχος της Ευρυτέρας λίγες μέρες μετά της κατοίκησή της από το πρώτο σμήνος. Φυσικά η αποδοχή της κυψέλης ενθαρρύνθηκε με τροφοδότηση αραιωμένου μελιού. Ωστόσο η αγωνία, για την επιβίωση της μάνας και για το σωστό χτίσιμο πάνω στον κηρηθροφορέα χωρίς ορθοστάτες και πλαίσια, ήταν το κίνητρο του ελέγχου. Όπως μπορείτε να διαπιστώσετε όλα πήγαν καλά. Ακόμα βέβαια δεν κόλλησε η κηρήθρα στα τοιχώματα της κυψέλης, αλλά αυτό έχει προβλεφθεί και είναι εύκολα αντιμετωπίσιμο με το ειδικό ξέστρο, που μπορείτε να δείτε σε προηγούμενη ανάρτηση, με το οποίο ξεκολλάμε την κηρήθρα σέρνοντάς το πάντα από κάτω προς τα πάνω.
Μία παρατήρηση για την επόμενη κατασκευαστική βελτίωση της Ευρυτέρας είναι το σχετικά μεγάλο βάρος της φορτωμένης κηρήθρας ως πρός το μήκος ανάρτησης στον κηρηθροφορέα. Αυτή η αναλογία μπορεί να βελτιωθεί με δύο τρόπους:
α) Με ελάττωση του βάθους της κυψέλης και
β) Με αύξηση της κλίσης των τοιχωμάτων.
Η πρώτη επιλογή μάλλον θα αποκλεισθεί γιατί θα μειωθεί η χωρητικότητα της κυψέλης.

Η Ευρυτέρα με δύο σμήνη

Και τώρα φίλοι μου έχετε την τύχη να δείτε σε πρώτη δημόσια εμφάνιση το τελευταίο μοντέλο της Rolls-Roys των κυψελών!!! Μην γελάτε και κυρίως μην την υποτιμάτε γιατί, όπως θα δείτε σε σειρά επόμενων σχετικών καταχωρήσεών μου, η κυψέλη αυτή που είναι το καταστάλαγμα μακρόχρονων πειραματισμών μου, έχει τόσα πολλά και τόσο σημαντικά πλεονεκτήματα σε σύγκριση με την Langstroth και τόσο λίγα και ασήμαντα μειονεκτήματα που θα σας ενθουσιάσει. Ξέρω πως θα διεγείρει την δημιουργική σας φαντασία και πολλοί θα βαλθείτε να την εξελίξετε ακόμη περισσότερο και καλά θα κάνετε. Αυτό όμως που πρέπει να αποφύγετε για να μην δεχθείτε απογοητεύσεις, ταλαιπορίες και έξοδα είναι να προχωρήσετε σε εφαρμοσμένη έρευνα χωρίς να με συμβουλευτήτε. Σας υπόσχομαι ότι πολύ πρόθυμα και πάντα με απόλητη ειλικρήνεια θα ανταλάσσω τις εμπειρίες μου μαζί σας. Πρός το παρόν όμως αρκεστήτε σ' αυτά τα ολίγα γιατί ο διαθέσιμος χρόνος μου αυτήν την εποχή είναι ελάχιστος. Θα τα ξαναπούμε σύντομα.

Το πρώτο Γαρδένο στο βάζο

Με ένα μήνα καθυστέρηση λόγω προσωπικών κολυμάτων το πρώτο φετεινό μέλι "Γαρδένο" βαζώθηκε και φιγουράρει στο ράφι. Κι εφέτος οι μέλισσες δεν ξέχασαν την τέχνη τους, ούτε κι εγώ την δική μου βέβαια. Πλούσια παραγωγή διαφαίνεται μέχρι αρχές Οκτώβρη. Οι δύο τράφοι που περιβάλλουν το μελισσουργείο και το διαρκές ξεμπλοκάρισμα του γονοθάλαμου είναι τα μυστικά της επιτυχίας. Η τιμή φέτος είναι 12Ε/Κιλό και το μέλι διατίθεται μόνο λιανική και μόνο από τον παραγωγό. Τα εμπορικά παιχνίδια εδώ δεν περνάνε. Στον τρύγο εφαρμόζω το σταδιακό σύστημα αρχίζοντας συνήθως από τέλος Ιούνη και τελειώνοντας τέλος Σεπτέβρη. Φέτος καθυστέρησα λίγο και το Ανοιξιάτικο ανακατεύτηκε με το καλοκαιρινό. Γύρω στα 500Κ πουλήθηκε μέχρι τώρα ενώ ένα καλό απόθεμα έχει αρχίσει να συσωρεύεται. Μέλωσε το εντεράκι μου. Σκέτο ή με φρέσκο ψωμί ή χαρμάνι με ταχίνι είναι οι αδυναμίες μου. Χαρά να βλέπεις τα πιτσιρίκια της γειτονιάς να τριγυρνάνε στο εργαστήριο την ώρα που ξεμελίζω, γλύφοντας τα δαχτυλάκια τους. Στιγμές γλυκές σαν...μέλι που θα τις θυμούνται για όλη τους την ζωή. Στιγμές που, συνήθως, πολύ λίγο τις εκτιμούμε ως προς την σημασία τους, στιγμές μεγάλης σημασίας, αφού είναι απ' αυτές που στο σύνολό τους γεμίζουν με κουράγιο την μπαταρία της ψυχής μας και μας δένουν με τον τόπο μας όπως οι ρίζες του δέντρου με το έδαφος. Το μόνο που με ανησυχεί είναι αν θα υπάρξει συνέχεια, όχι στην παραγωγή μελιού αλλά στην χαρά που αυτή μας δίνει. Όσο μεγάλη είναι η προσφορά της μέλισσας στην επικονίαση των ανθέων, το ίδιο σημαντική είναι η προσφορά του μελισσουργού στην επικονίαση της ψυχής μιάς ολόκληρης κοινωνίας.Και του χρόνου παιδια.

Ο καθηγητής κ. Λιάκος

Το φετινό σεμινάριο μελισσοκομίας έγινε με τον καθηγητή κ. Λιάκο. Οι γνώσεις του αδιαμφισβήτητες. Η αριθμητική συμμετοχή των μελισσοκόμων ικανοποιητική, μόνο που η ηλικιακή σύνθεση θύμιζε την Εαρινή σύνοδο των αγροφυλάκων. Δυστυχώς τα προβλήματα υγείας δεν μου επέτρεψαν να παρακολουθήσω παρά ελάχιστα. Ούτε βέβαια να επαναφέρω την πρότασή μου για έρευνα πάνω σε ένα διαφορετικό μοντέλο μελισσουργίας από το επικρατούν. Η συνέντευξη του κ. Λιάκου στό τοπικό κανάλι πετυχημένη όπως και η πώληση των βιβλίων του. Τό ίδιο πετυχημένη η προσπάθεια του Συνεταιρισμού να καλύψει το ετήσιο πρόγραμμα δράσης για να δικιολογήσει την οικονομική του στήριξη από το αντίστοιχο πρόγραμμα του υπουργείου.
Χαμένα λευτά θα μου πείς αλλά, δεν βαριέσαι, ο λαός πληρώνει για να περνάνε αυτοί καλά κι εμείς ακόμα χειρότερα.

ΑΥΞΗΣΗ ΣΜΗΝΩΝ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ

Στον τόπο μου (Λευκίμμη Κέρκυρας) και με τα δεδομένα της νεκταροέκρισης της περιοχής μου, έχω συμπεράνει ότι η καλύτερη περίοδος για την αύξηση των μελισσοσμηνών και το «γέμισμα» των κενών κυψελών, είναι αυτή η εποχή, από 1-15 Αυγούστου. Οι λόγοι είναι :

α) Δεν αδυνατίζω τα μελίσσια την άνοιξη όπου πρέπει η ανάπτυξή τους να επιταχυνθεί για να προλάβει την μεγάλη ανθοφορία.

β) Συνδυάζω τον τρύγο του μελιού με την διχοτόμηση αποφεύγοντας διπλό κόπο.

γ) Οι νέες μανάδες είναι πιο φρέσκες για την επόμενη χρονιά και το μελίσσι προλαβαίνει να οργανωθεί μέχρι αρχές Οκτώβρη.

δ) Δεν πέφτω έξω στις ανάγκες για επι πλέον σώματα κυψελών σε μία εποχή (Άνοιξη) που οικονομικά είναι «στεγνή».

ε) Αποφεύγω επι πλέον εργασίες σε μία εποχή (Άνοιξη) που απαιτεί ένταση και δεν ξέρω τι να πρωτοκάνω.

ζ) Αξιοποιώ με τον καλύτερο τρόπο τις ξεμελισμένες κερήθρες.

η) Ξεμπλοκάρω τη μάνα από τα μέλια του γονοθάλαμου.

ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ

Ουδέν καλό αμιγές κακού λέγαν οι παλαιοί. Πράγματι έτσι είναι γιατί:

α) Οι μανάδες του Αυγούστου δεν είναι της αξίας της Άνοιξης.

β) Η όλη εργασία γίνεται μέσα στη ζέστη του Αυγούστου και ο ιδρώτας πάει ποτάμι.

γ) Υπάρχει κίνδυνος τον Σεπτέμβρη να έχουμε σοβαρές απώλειες στα απροστάτευτα σμήνη από σφήκες και κεντρίνες .

Απαραίτητη προϋπόθεση βέβαια είναι να υπάρχουν αρκετοί κηφήνες για την σύζευξη και αυτήν την εποχή συνήθως υπάρχουν, όπως υπάρχει ακόμα καλοκαιριάτικη μελιτοέκριση, προς το τέλος της βέβαια, και ελπίζουμε για την Φθινοπωρινή.

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΟΛΗ ΕΡΓΑΣΙΑ

Σε ένα δυνατό δίπατο μελίσσι αφαιρώ τα σφραγισμένα μέλια πρώτα από τον γονοθάλαμο.

Σε ένα τρίτο σώμα τοποθετώ όλα τα πλαίσια με γόνο εκτός αυτό που έχει πάνω την μάνα και δύο πλαίσια με ανοιχτά μέλια και γύρη.

Ο γονοθάλαμος τώρα συγκροτείται ως εξής:

α) Στην μία άκρη ένα πλαίσιο με μέλια και γύρη. Μετά τρεις κηρήθρες χτισμένες για γέννα (χωρίς κηφηνοκελιά και όχι μαύρες) ή άχτιστες. Μετά το πλαίσιο με τον γόνο και την μάνα. Μετά το άλλο πλαίσιο με το ανοιχτό μέλι και τη γύρη και μετά συμπληρώνω με πλαίσια γέννας ή άχτιστα.

β) Πάνω στον γονοθάλαμο τοποθετώ διάφραγμα και από πάνω το σώμα με τα μέλια. Τώρα μπορώ να τρυγήσω όσα μέλια του γονοθάλαμου είναι σφραγισμένα τουλάχιστον κατά τα 2/3 . Φέρνω τα υπόλοιπα πλαίσια με μέλια στο κέντρο του μελιτοθάλαμου και συμπληρώνω στις άκρες με κεριά που δεν κάνουν για γονοθάλαμο.

γ) Πάνω στον μελιτοθάλαμο τοποθετώ δεύτερο διάφραγμα, πάνω του ένα κομμάτι πλαστικό δαπέδου που αφήνει στις άκρες ακάλυπτα δύο πλαίσια από κάθε πλευρά και από πάνω ως τρίτο όροφο τοποθετώ το σώμα με τον γόνο συν δύο πλαίσια για γέννα από κάθε πλευρά.

Έτοιμο το μελίσσι με την μάνα κάτω και τον γόνο πάνω που θα φτιάξει νέα μάνα.

ΠΡΟΣΟΧΗ : Ο δεύτερος και ο τρίτος όροφος πρέπει απαραιτήτως να έχουν δική τους είσοδο.

Θεωρητικά θα έπρεπε να τοποθετήσω την μάνα στον τρίτο όροφο και τον γόνο στον γονοθάλαμο αλλά η πράξη έδειξε ότι έτσι λειτουργεί καλύτερα. Ωστόσο αν δεν βρούμε την μάνα με την πρώτη, μπορούμε να ισομοιράσουμε τον γόνο και ας είναι η μάνα όπου θέλει.

Ο επόμενος έλεγχος θα γίνει μετά από 3 βδομάδες. Όσα μελίσσια έκαναν νέα μάνα που άρχισε γέννα μεταφέρονται στην νέα τους θέση (στο ίδιο μελισσουργείο) το απόγευμα και κλείνονται μέχρι το επόμενο μεσημέρι αφού τους έχει δοθεί νερό σε μία άδεια κηρήθρα. Το πρώτο άνοιγμα της εισόδου δεν πρέπει να είναι διάπλατο αλλά περιορισμένο στο 1-2 εκ.

Όσα μελίσσια δεν τα κατάφεραν να κάνουν νέα μάνα τα συνενώνω βγάζοντας απλώς το δεύτερο διάφραγμα και το πλαστικό δαπέδου.

Με την μέθοδο αυτήν εξοικονομώ όχι μόνο χρόνο και κόπο αλλά και υλικό, αφού για το χώρισμα της μάνας δεν χρειάζομαι άλλη πιθμενοσανίδα και άλλη στέγη παρά μόνον όταν διαπιστώσω την έναρξη γέννας της νέας μάνας.

Καλή επιτυχία.

Τσιμεντένια Κυψελίδια Σύζευξης

Στην συνέχεια των ξύλινων κυψελιδίων σύζευξης και μετά την επιτυχία της τσιμεντένιας κυψέλης "Μελίττα" σκεύθηκα να φτιάξω ένα καλούπι για τσιμεντένια κυψελίδια. Τα κυψελίδια τελικά γίνανε και μάλλιστα πολύ περισσότερα από αυτά που δείχνει η φωτογραφία και είχανε την ίδια επιτυχία με τα ξύλινα. Τα εικονιζόμενα αποτελούνται από τρία κομμάτια : Την βάση, το σώμα και την στέγη. Δηλαδή χρειάζονται τρία καλούπια. Η στέγη είναι βαθουλωτή από κάτω και τοποθετώντας ένα κομμάτι κοντραπλακέ δημιουργείται ανάμεσα στην στέγη και το κοντραπλακέ ένα στρώμα αέρα για θερμομόνωση. Σήμερα δεν τα χρησιμοποιώ πιά, όπως και τα ξύλινα, για τους ίδιους λόγους. Ωστόσο αν αποφάσιζα σήμερα να ξαναφτιάξω καλούπι από την αρχή, τα καλούπια της βάσης και της στέγης θα τα έφτιαχνα ακριβώς στις διαστάσεις του σώματος, χωρίς να εξέχουν. Το κόστος κατασκευής του τσιμεντένιου είναι σαφώς μικρότερο του ξύλινου. Το μεγαλύτερο βάρος καθόλου δεν με ενόχλησε, αντιθέτως θα έλεγα πρόσθεσε σε σταθεότητα, τόσο στην οριστική τοποθέτηση όσο και στην μεταφορά με το αυτοκίνητο. Το βάψιμο γίνεται με ένα χέρι τσιμεντόχρωμα νερού και δεύτερο χέρι με βερνίκι νερού, το οποίο εγώ δεν έκανα και ξεβάψανε.

Σεμινάριο

Ο Μελισσοκομικός Συνεταιρισμός Κέρκυρας οργανώνει σεμινάριο μελισσοκομίας στο ΚΕΓΕ στις 28-29-30 Ιουλίου το πρωί.
Η συμμετοχή απαιτεί καταβολή 10 Ευρών ανά άτομο για το σύνολο του 3ημέρου.
Θα διδάξει ο γνωστός καθηγητής μελισσοκομίας κ. Λιάκος.
Τα θέματα που θα αναπτύξει είναι:
- Παθολογία μελισσών
- Βιολογική μελισσοκομία
- Παραγωγή βασιλισσών
- Παραγωγή προϊόντων κυψέλης
- Εχθροί και ασθένειες μελισσών
- Τυποποίηση και εμπορία μελισσοκομικών προϊόντων.
Ευκαιρία για το καθιερωμένο αντάμωμα.

Χωνί γεμίσματος κυψελίδιου.

Το χωνί αυτό είναι χρήσιμο όταν θέλουμε να συμπληρώσουμε πληθυσμό στο κυψελίδιο. Η ανάγκη αυτή προκύπτει κυρίως όταν η μεταφορά του κυψελιδίου γίνει σε μικρή απόσταση της μητρικής κυψέλης, οπότε το κυψελίδιο χάνει τις εργάτριες και στην περίπτωση που μεταγγίζουμε στο κυψελίδιο μέρος αφεσμού. Η διαδικασία μετάγγισης σ' αυτήν την περίπτωση έχει ως εξής :
Βγάζουμε από μία κυψέλη ένα πλαίσιο με 4 πλαισίδια που έχουν γόνο και τροφές τεινάζοντας τις μέλισσες. Ακουμπάμε στο σμάρι ένα ένα τα πλαισίδια μέχρι να γεμίσουν πληθυσμό φροντίζοντας σε ένα από τα 4 να έχει ανέβει μία μάνα.
Τοποθετούμε τα πλαισίδια στο κυψελάκι και κλείνουμε γρήγορα.
Αφού πάρουμε με το ίδιο τρόπο όλες τις μανάδες του αφεσμού γεμίζοντας ανάλογα κυψελάκια, ισομοιράζουμε τον εναπομείναντα πληθυσμό είτε με τη χούφτα μας είτε ακουμπώντας πάνω του κανονικά πλαίσια γόνου και τεινάζοντας μέσα στο χωνί.
Η χρήση βούρτσας και η σβελτάδα είναι απαραίτητη.
Συμβουλεύω πρίν ξεκινήσετε ανάλογη κατασκευή να περιμένετε τις επόμενες καταχωρήσεις.

Ήταν η χρονιά (1997) που έχοντας μπροστά μου το πρόβλημα γρήγορης και φθηνής ανάπτυξης του μελισσουργείου μου με την μικρότερη δυνατή απώλεια στην παραγωγή μελιού, επέλεξα την παραγωγή βασιλισσών με κυψελίδια σύζευξης. Από όλους τους τύπους κυψελιδίων που γνώριζα επέλεξα τον μικρότερο. Είναι το φθηνότερο ως υλικά κατασκευής και η λειτουργεία του απαιτεί ζωικό υλικό μόνον ενός κλασικού πλαισίου. Η χρήση του βέβαια αποκάλυψε και τα μειονεκτήματά του που δεν είναι ασήμαντα, όπως η ανάγκη για συχνό έλεγχο και συμλήρωση τροφών, η ευκολία ανατροπής του από τον άνεμο ή τα ζώα και η υπερθέρμανσή του το καλοκαίρι. Παρόλ' αυτά η εμπειρεία έδειξε πολύ καλά ποσοστά επιτυχίας σε γονιμοποιημένες μανάδες και εύκολη την αποδοχή τους στην μεταφορά σε κανονικές κυψέλες. Τοποθετείται πάνω σε μία τουβλέττα που συμβάλει στο συνολικό κόστος και ως πρόβλημα μεταφοράς που είναι απαραίτητη για να μην χάσει πληθυσμό. Για μέρη όπου υπάρχει η δυνατότητα ανάρτησης του κυψελιδίου (π.χ. δέντρα, υπόστεγα) στο πίσω μέρος είναι εφοδιασμένο με βιδωτή θυλιά. Το κάθε κυψελίδιο χωράει 4 πλαισίδια από κοντραπλακέ 4χιλ. στους ορθοστάτες και 6χλ. πάνω και κάτω. Τα πλαισίδια εφοδιάζονται με τεχνιτό κηρηθρόφυλλο και τοποθετούνται σε σειρά σε ένα κανονικό πλαίσιο σφηνομένα με βύσματα από κομμάτια πλαστικού σωλήνα ηλεκτρικών εγκαταστάσεων. Αρχή ανοίξεως τοποθετούνται έτσι στην άκρη της γονοφωλιάς των κυψελών και όταν η μάνα γεννήσει τουλάχιστον στα δύο πλαισίδια από τα τέσσερα τα αποδομούμε και τα τοποθετούμε παράλληλα στο κυψελίδιο με όλον τον πληθυσμό τους και τον γόνο εσωτερικά. Μπολιάζουμε με ένα σφραγισμένο κελί και κλείνουμε το κυψελίδιο ερμητικά και το μεταφέρουμε στα γρήγορα για να μην σκάσει από ασφυξία και δείψα. Μία φορά σε ένα σμάρι σμηνουργίας παρατήρησα πολλές μανάδες παρθένες και με το ίδιο σμάρι γέμισα 4 κυψελίδια που σε 5 μέρες ήταν γεννημένα και σε 2 βδομάδες ώριμα για μετάγγιση σε κανονικές κυψέλες! Η τροφοδοσία με σιρόπι γίνεται με φυάλη νερού με τρυπητό καπάκι (ποτιστήρι) στα πλαϊνά πλαισίδια.

Δίπατο αναλόγιο πλαισίων εμβολιασμού

Αυτό το αναλόγιο φίλοι μου γίνηκε στην συνέχεια του απλού αναλόγιου και μετά από εκτίμηση τόσο της χρησιμότητας του πρώτου όσο και τις επι πλέον ανάγκες στήριξης πλαισίων τις οποίες το πρώτο δεν ήταν δυνατόν να καλύψει. Πολύ λειτουργικό. Μήν νομίσετε όμως ότι κατασκευάζοντας ένα δίπατο δεν θα χρειαστείτε το μονόπατο, διότι το μονόπατο είναι πιό εύχρηστο στις μετακινήσεις στα διάφορα σημεία εμβολιασμού που κάθε φορά βολεύουν.

Προσέξτε εμπρός και κάτω το ράφι στο οποίο ακουμπάω τις βελόνες εμβολιασμού και άλλα εργαλεία.

Η κατασκευή έγινε με κοντραπλακέ 6χιλ. και κόλλα εποξική Α-Β της ARMOPLAST η οποία δεν "σουρώνει". Καλή επιτυχία.

Αναλόγιο πλαισίων

Πολλές φορές κάποιες μικροκατασκευές αποδεικνύονται στην πράξη πολύ βολικές. Το αναλόγιο στήριξης που σας παρουσιάζω εδώ μου απελευθέρωσε το ένα χέρι κατά την εργασία εμβολιασμού των τεχνιτών κελιών και συλλογής Βασιλικού πολτού. Προσέξτε πάνω από το πλαίσιο τον πήχη του αναλόγιου, ο οποίος χρησιμεύει ως λαβή ανάρτησης του αναλόγιου. Σηκώνοντας το αναλόγιο κρατώντας το απ' αυτήν την λαβή, μπορώ να μεταφέρω πλαίσια με Τ. κελιά ή γόνο στις κυψέλες μου με ασφάλεια. Το αναλόγιο χωράει μέχρι δύο πλαίσια παράλληλα τοποθετημένα. Με το αναλόγιο αυτό η κλίση του πλαισίου μπορεί να ρυθμίζεται ώστε να έχουμε πλήρη ορατότητα στο βάθος του Τ. κελιού. Όσοι εργάζεσθε με εμβολιασμούς κατασκευάστε το και θα με θυμηθείτε. Προσέξτε μόνο την διάμετρο του κύκλου στο στάμπο του οποίου θα κόψετε το κοντραπλακέ των πλαϊνών στηριγμάτων. Πρέπει να είναι λίγο μεγαλύτερη από το ύψος του ορθοστάτη του πλαισίου. Καλή επιτυχία.

Ανθρωπιά και δημιουργική φαντασία

Μελισσουργικό καρότσι

Εδώ βλέπετε το καρότσι του μελισσουργείου μου. Ξύλινη ιδιοκατασκευή βέβαια που αποδείχθηκε πολύ βολικό και εξυπηρετικό. Γλύτωσα πολλές διαδρομές με γεμάτα χέρια από την ημέρα που το χρησιμοποίησα. Έχει δύο ρόδες πίσω σε σιδερένιο άξωνα και μία μικρότερη ρόδα ελεύθερης περιστροφής μπροστά, σαν αυτές που έχουν οι κάδοι σκουπιδιών. Πάνω στην ξύλινη βάση του τοποθέτησα δύο σώματα κυψέλης με πάτο κοντραπλακέ και καπάκι με μερντεσέδες. Το εμπρός σώμα είναι χωρισμένο εσωτερικά σε ένα μικρό και ένα μεγάλο διαμέρισμα. Το μικρό διαμέρισμα είναι αποθήκη πευκοβελόνας για το προσάναμα του καπνιστηριού, ενώ το μεγάλο διαμέρισμα είναι αποθήκη κυπαρισόφυλλου που καίγεται αργά. Το πίσσω σώμα είναι αποθήκη πλαισίων τα οποία όταν δεν είναι στο σύνολό του 10 τότε με το τράνταγμα του καροτσιού θα πέφτανε. Γι αυτό φρόντισα στα ενδιάμεσα των πλαισίων, στο ύψος του κηρηθροφορέα να βάλω βίδες στά πλάγια του σώματος εσωτερικά.
Η εταζέρα πάνω από τα σώματα-αποθήκες έχει πηχάκι γύρω-γύρω και ενδιάμεσα ώστε τοποθετώντας σ' αυτήν διάφορα εργαλεία (ξέστρο, βούρσα, στυλό, κλουβιά κελιών κ.λ.π.) να μην πέφτουν. Στο κορυφαίο κεκλιμμένο τραπεζάκι έχω το ντοσιέ με τις καρτέλλες των μελισσιών για να κρατώ σημειώσεις. Αυτό που πρόσθεσα αργότερα είναι μία νάϋλον τσάντα μικρού μεγέθους για τα σκουπίδια που κρέμεται από δύο βίδες στο πλάϊ και από την άλλη ένα κρεμαστό τενεκεδένιο δοχείο για την πρόπολη.
Καί ενώ όλα φαίνονται ωραία και καλά, η πράξη έδειξε κάποιες ελλείψεις και αστοχίες. Τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού είναι αισθητή η έλλειψη μιάς τέντας πάνω από το κεφάλι μου την ώρα που συμπληρώνω τις καρτέλλες. Ακόμα όταν το χώμα είναι μαλακό η μπροστινή ρόδα βουλιάζει και το καροτσάκι κυλάει μόνο με όπισθεν. Γι αυτό σκέφτομαι να κάνω αντιμετάθεση στις ρόδες, δηλαδή οι πίσω να πάνε μπρός και η εμπρός περιστρεφόμενη να πάει πίσω. Στην περίπτωση αυτή πάνω από την μπροστινή αποθήκη θα μπορώ να τοποθετήσω και ένα σώμα με μέλια. Από κινητήρα πάντως σκίζει ενώ δεν χρειάζεται ούτε ζώνη ασφαλείας. Αυτά είχα να σας πώ προς το παρόν και όποιος το φτιάξει ας μου στείλει μιά φωτογραφία. Καλή επιτυχία.