Η Ευρυτέρα με δύο σμήνη

Και τώρα φίλοι μου έχετε την τύχη να δείτε σε πρώτη δημόσια εμφάνιση το τελευταίο μοντέλο της Rolls-Roys των κυψελών!!! Μην γελάτε και κυρίως μην την υποτιμάτε γιατί, όπως θα δείτε σε σειρά επόμενων σχετικών καταχωρήσεών μου, η κυψέλη αυτή που είναι το καταστάλαγμα μακρόχρονων πειραματισμών μου, έχει τόσα πολλά και τόσο σημαντικά πλεονεκτήματα σε σύγκριση με την Langstroth και τόσο λίγα και ασήμαντα μειονεκτήματα που θα σας ενθουσιάσει. Ξέρω πως θα διεγείρει την δημιουργική σας φαντασία και πολλοί θα βαλθείτε να την εξελίξετε ακόμη περισσότερο και καλά θα κάνετε. Αυτό όμως που πρέπει να αποφύγετε για να μην δεχθείτε απογοητεύσεις, ταλαιπορίες και έξοδα είναι να προχωρήσετε σε εφαρμοσμένη έρευνα χωρίς να με συμβουλευτήτε. Σας υπόσχομαι ότι πολύ πρόθυμα και πάντα με απόλητη ειλικρήνεια θα ανταλάσσω τις εμπειρίες μου μαζί σας. Πρός το παρόν όμως αρκεστήτε σ' αυτά τα ολίγα γιατί ο διαθέσιμος χρόνος μου αυτήν την εποχή είναι ελάχιστος. Θα τα ξαναπούμε σύντομα.

Το πρώτο Γαρδένο στο βάζο

Με ένα μήνα καθυστέρηση λόγω προσωπικών κολυμάτων το πρώτο φετεινό μέλι "Γαρδένο" βαζώθηκε και φιγουράρει στο ράφι. Κι εφέτος οι μέλισσες δεν ξέχασαν την τέχνη τους, ούτε κι εγώ την δική μου βέβαια. Πλούσια παραγωγή διαφαίνεται μέχρι αρχές Οκτώβρη. Οι δύο τράφοι που περιβάλλουν το μελισσουργείο και το διαρκές ξεμπλοκάρισμα του γονοθάλαμου είναι τα μυστικά της επιτυχίας. Η τιμή φέτος είναι 12Ε/Κιλό και το μέλι διατίθεται μόνο λιανική και μόνο από τον παραγωγό. Τα εμπορικά παιχνίδια εδώ δεν περνάνε. Στον τρύγο εφαρμόζω το σταδιακό σύστημα αρχίζοντας συνήθως από τέλος Ιούνη και τελειώνοντας τέλος Σεπτέβρη. Φέτος καθυστέρησα λίγο και το Ανοιξιάτικο ανακατεύτηκε με το καλοκαιρινό. Γύρω στα 500Κ πουλήθηκε μέχρι τώρα ενώ ένα καλό απόθεμα έχει αρχίσει να συσωρεύεται. Μέλωσε το εντεράκι μου. Σκέτο ή με φρέσκο ψωμί ή χαρμάνι με ταχίνι είναι οι αδυναμίες μου. Χαρά να βλέπεις τα πιτσιρίκια της γειτονιάς να τριγυρνάνε στο εργαστήριο την ώρα που ξεμελίζω, γλύφοντας τα δαχτυλάκια τους. Στιγμές γλυκές σαν...μέλι που θα τις θυμούνται για όλη τους την ζωή. Στιγμές που, συνήθως, πολύ λίγο τις εκτιμούμε ως προς την σημασία τους, στιγμές μεγάλης σημασίας, αφού είναι απ' αυτές που στο σύνολό τους γεμίζουν με κουράγιο την μπαταρία της ψυχής μας και μας δένουν με τον τόπο μας όπως οι ρίζες του δέντρου με το έδαφος. Το μόνο που με ανησυχεί είναι αν θα υπάρξει συνέχεια, όχι στην παραγωγή μελιού αλλά στην χαρά που αυτή μας δίνει. Όσο μεγάλη είναι η προσφορά της μέλισσας στην επικονίαση των ανθέων, το ίδιο σημαντική είναι η προσφορά του μελισσουργού στην επικονίαση της ψυχής μιάς ολόκληρης κοινωνίας.Και του χρόνου παιδια.

Ο καθηγητής κ. Λιάκος

Το φετινό σεμινάριο μελισσοκομίας έγινε με τον καθηγητή κ. Λιάκο. Οι γνώσεις του αδιαμφισβήτητες. Η αριθμητική συμμετοχή των μελισσοκόμων ικανοποιητική, μόνο που η ηλικιακή σύνθεση θύμιζε την Εαρινή σύνοδο των αγροφυλάκων. Δυστυχώς τα προβλήματα υγείας δεν μου επέτρεψαν να παρακολουθήσω παρά ελάχιστα. Ούτε βέβαια να επαναφέρω την πρότασή μου για έρευνα πάνω σε ένα διαφορετικό μοντέλο μελισσουργίας από το επικρατούν. Η συνέντευξη του κ. Λιάκου στό τοπικό κανάλι πετυχημένη όπως και η πώληση των βιβλίων του. Τό ίδιο πετυχημένη η προσπάθεια του Συνεταιρισμού να καλύψει το ετήσιο πρόγραμμα δράσης για να δικιολογήσει την οικονομική του στήριξη από το αντίστοιχο πρόγραμμα του υπουργείου.
Χαμένα λευτά θα μου πείς αλλά, δεν βαριέσαι, ο λαός πληρώνει για να περνάνε αυτοί καλά κι εμείς ακόμα χειρότερα.

ΑΥΞΗΣΗ ΣΜΗΝΩΝ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ

Στον τόπο μου (Λευκίμμη Κέρκυρας) και με τα δεδομένα της νεκταροέκρισης της περιοχής μου, έχω συμπεράνει ότι η καλύτερη περίοδος για την αύξηση των μελισσοσμηνών και το «γέμισμα» των κενών κυψελών, είναι αυτή η εποχή, από 1-15 Αυγούστου. Οι λόγοι είναι :

α) Δεν αδυνατίζω τα μελίσσια την άνοιξη όπου πρέπει η ανάπτυξή τους να επιταχυνθεί για να προλάβει την μεγάλη ανθοφορία.

β) Συνδυάζω τον τρύγο του μελιού με την διχοτόμηση αποφεύγοντας διπλό κόπο.

γ) Οι νέες μανάδες είναι πιο φρέσκες για την επόμενη χρονιά και το μελίσσι προλαβαίνει να οργανωθεί μέχρι αρχές Οκτώβρη.

δ) Δεν πέφτω έξω στις ανάγκες για επι πλέον σώματα κυψελών σε μία εποχή (Άνοιξη) που οικονομικά είναι «στεγνή».

ε) Αποφεύγω επι πλέον εργασίες σε μία εποχή (Άνοιξη) που απαιτεί ένταση και δεν ξέρω τι να πρωτοκάνω.

ζ) Αξιοποιώ με τον καλύτερο τρόπο τις ξεμελισμένες κερήθρες.

η) Ξεμπλοκάρω τη μάνα από τα μέλια του γονοθάλαμου.

ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ

Ουδέν καλό αμιγές κακού λέγαν οι παλαιοί. Πράγματι έτσι είναι γιατί:

α) Οι μανάδες του Αυγούστου δεν είναι της αξίας της Άνοιξης.

β) Η όλη εργασία γίνεται μέσα στη ζέστη του Αυγούστου και ο ιδρώτας πάει ποτάμι.

γ) Υπάρχει κίνδυνος τον Σεπτέμβρη να έχουμε σοβαρές απώλειες στα απροστάτευτα σμήνη από σφήκες και κεντρίνες .

Απαραίτητη προϋπόθεση βέβαια είναι να υπάρχουν αρκετοί κηφήνες για την σύζευξη και αυτήν την εποχή συνήθως υπάρχουν, όπως υπάρχει ακόμα καλοκαιριάτικη μελιτοέκριση, προς το τέλος της βέβαια, και ελπίζουμε για την Φθινοπωρινή.

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΟΛΗ ΕΡΓΑΣΙΑ

Σε ένα δυνατό δίπατο μελίσσι αφαιρώ τα σφραγισμένα μέλια πρώτα από τον γονοθάλαμο.

Σε ένα τρίτο σώμα τοποθετώ όλα τα πλαίσια με γόνο εκτός αυτό που έχει πάνω την μάνα και δύο πλαίσια με ανοιχτά μέλια και γύρη.

Ο γονοθάλαμος τώρα συγκροτείται ως εξής:

α) Στην μία άκρη ένα πλαίσιο με μέλια και γύρη. Μετά τρεις κηρήθρες χτισμένες για γέννα (χωρίς κηφηνοκελιά και όχι μαύρες) ή άχτιστες. Μετά το πλαίσιο με τον γόνο και την μάνα. Μετά το άλλο πλαίσιο με το ανοιχτό μέλι και τη γύρη και μετά συμπληρώνω με πλαίσια γέννας ή άχτιστα.

β) Πάνω στον γονοθάλαμο τοποθετώ διάφραγμα και από πάνω το σώμα με τα μέλια. Τώρα μπορώ να τρυγήσω όσα μέλια του γονοθάλαμου είναι σφραγισμένα τουλάχιστον κατά τα 2/3 . Φέρνω τα υπόλοιπα πλαίσια με μέλια στο κέντρο του μελιτοθάλαμου και συμπληρώνω στις άκρες με κεριά που δεν κάνουν για γονοθάλαμο.

γ) Πάνω στον μελιτοθάλαμο τοποθετώ δεύτερο διάφραγμα, πάνω του ένα κομμάτι πλαστικό δαπέδου που αφήνει στις άκρες ακάλυπτα δύο πλαίσια από κάθε πλευρά και από πάνω ως τρίτο όροφο τοποθετώ το σώμα με τον γόνο συν δύο πλαίσια για γέννα από κάθε πλευρά.

Έτοιμο το μελίσσι με την μάνα κάτω και τον γόνο πάνω που θα φτιάξει νέα μάνα.

ΠΡΟΣΟΧΗ : Ο δεύτερος και ο τρίτος όροφος πρέπει απαραιτήτως να έχουν δική τους είσοδο.

Θεωρητικά θα έπρεπε να τοποθετήσω την μάνα στον τρίτο όροφο και τον γόνο στον γονοθάλαμο αλλά η πράξη έδειξε ότι έτσι λειτουργεί καλύτερα. Ωστόσο αν δεν βρούμε την μάνα με την πρώτη, μπορούμε να ισομοιράσουμε τον γόνο και ας είναι η μάνα όπου θέλει.

Ο επόμενος έλεγχος θα γίνει μετά από 3 βδομάδες. Όσα μελίσσια έκαναν νέα μάνα που άρχισε γέννα μεταφέρονται στην νέα τους θέση (στο ίδιο μελισσουργείο) το απόγευμα και κλείνονται μέχρι το επόμενο μεσημέρι αφού τους έχει δοθεί νερό σε μία άδεια κηρήθρα. Το πρώτο άνοιγμα της εισόδου δεν πρέπει να είναι διάπλατο αλλά περιορισμένο στο 1-2 εκ.

Όσα μελίσσια δεν τα κατάφεραν να κάνουν νέα μάνα τα συνενώνω βγάζοντας απλώς το δεύτερο διάφραγμα και το πλαστικό δαπέδου.

Με την μέθοδο αυτήν εξοικονομώ όχι μόνο χρόνο και κόπο αλλά και υλικό, αφού για το χώρισμα της μάνας δεν χρειάζομαι άλλη πιθμενοσανίδα και άλλη στέγη παρά μόνον όταν διαπιστώσω την έναρξη γέννας της νέας μάνας.

Καλή επιτυχία.

Τσιμεντένια Κυψελίδια Σύζευξης

Στην συνέχεια των ξύλινων κυψελιδίων σύζευξης και μετά την επιτυχία της τσιμεντένιας κυψέλης "Μελίττα" σκεύθηκα να φτιάξω ένα καλούπι για τσιμεντένια κυψελίδια. Τα κυψελίδια τελικά γίνανε και μάλλιστα πολύ περισσότερα από αυτά που δείχνει η φωτογραφία και είχανε την ίδια επιτυχία με τα ξύλινα. Τα εικονιζόμενα αποτελούνται από τρία κομμάτια : Την βάση, το σώμα και την στέγη. Δηλαδή χρειάζονται τρία καλούπια. Η στέγη είναι βαθουλωτή από κάτω και τοποθετώντας ένα κομμάτι κοντραπλακέ δημιουργείται ανάμεσα στην στέγη και το κοντραπλακέ ένα στρώμα αέρα για θερμομόνωση. Σήμερα δεν τα χρησιμοποιώ πιά, όπως και τα ξύλινα, για τους ίδιους λόγους. Ωστόσο αν αποφάσιζα σήμερα να ξαναφτιάξω καλούπι από την αρχή, τα καλούπια της βάσης και της στέγης θα τα έφτιαχνα ακριβώς στις διαστάσεις του σώματος, χωρίς να εξέχουν. Το κόστος κατασκευής του τσιμεντένιου είναι σαφώς μικρότερο του ξύλινου. Το μεγαλύτερο βάρος καθόλου δεν με ενόχλησε, αντιθέτως θα έλεγα πρόσθεσε σε σταθεότητα, τόσο στην οριστική τοποθέτηση όσο και στην μεταφορά με το αυτοκίνητο. Το βάψιμο γίνεται με ένα χέρι τσιμεντόχρωμα νερού και δεύτερο χέρι με βερνίκι νερού, το οποίο εγώ δεν έκανα και ξεβάψανε.

Σεμινάριο

Ο Μελισσοκομικός Συνεταιρισμός Κέρκυρας οργανώνει σεμινάριο μελισσοκομίας στο ΚΕΓΕ στις 28-29-30 Ιουλίου το πρωί.
Η συμμετοχή απαιτεί καταβολή 10 Ευρών ανά άτομο για το σύνολο του 3ημέρου.
Θα διδάξει ο γνωστός καθηγητής μελισσοκομίας κ. Λιάκος.
Τα θέματα που θα αναπτύξει είναι:
- Παθολογία μελισσών
- Βιολογική μελισσοκομία
- Παραγωγή βασιλισσών
- Παραγωγή προϊόντων κυψέλης
- Εχθροί και ασθένειες μελισσών
- Τυποποίηση και εμπορία μελισσοκομικών προϊόντων.
Ευκαιρία για το καθιερωμένο αντάμωμα.

Χωνί γεμίσματος κυψελίδιου.

Το χωνί αυτό είναι χρήσιμο όταν θέλουμε να συμπληρώσουμε πληθυσμό στο κυψελίδιο. Η ανάγκη αυτή προκύπτει κυρίως όταν η μεταφορά του κυψελιδίου γίνει σε μικρή απόσταση της μητρικής κυψέλης, οπότε το κυψελίδιο χάνει τις εργάτριες και στην περίπτωση που μεταγγίζουμε στο κυψελίδιο μέρος αφεσμού. Η διαδικασία μετάγγισης σ' αυτήν την περίπτωση έχει ως εξής :
Βγάζουμε από μία κυψέλη ένα πλαίσιο με 4 πλαισίδια που έχουν γόνο και τροφές τεινάζοντας τις μέλισσες. Ακουμπάμε στο σμάρι ένα ένα τα πλαισίδια μέχρι να γεμίσουν πληθυσμό φροντίζοντας σε ένα από τα 4 να έχει ανέβει μία μάνα.
Τοποθετούμε τα πλαισίδια στο κυψελάκι και κλείνουμε γρήγορα.
Αφού πάρουμε με το ίδιο τρόπο όλες τις μανάδες του αφεσμού γεμίζοντας ανάλογα κυψελάκια, ισομοιράζουμε τον εναπομείναντα πληθυσμό είτε με τη χούφτα μας είτε ακουμπώντας πάνω του κανονικά πλαίσια γόνου και τεινάζοντας μέσα στο χωνί.
Η χρήση βούρτσας και η σβελτάδα είναι απαραίτητη.
Συμβουλεύω πρίν ξεκινήσετε ανάλογη κατασκευή να περιμένετε τις επόμενες καταχωρήσεις.

Ήταν η χρονιά (1997) που έχοντας μπροστά μου το πρόβλημα γρήγορης και φθηνής ανάπτυξης του μελισσουργείου μου με την μικρότερη δυνατή απώλεια στην παραγωγή μελιού, επέλεξα την παραγωγή βασιλισσών με κυψελίδια σύζευξης. Από όλους τους τύπους κυψελιδίων που γνώριζα επέλεξα τον μικρότερο. Είναι το φθηνότερο ως υλικά κατασκευής και η λειτουργεία του απαιτεί ζωικό υλικό μόνον ενός κλασικού πλαισίου. Η χρήση του βέβαια αποκάλυψε και τα μειονεκτήματά του που δεν είναι ασήμαντα, όπως η ανάγκη για συχνό έλεγχο και συμλήρωση τροφών, η ευκολία ανατροπής του από τον άνεμο ή τα ζώα και η υπερθέρμανσή του το καλοκαίρι. Παρόλ' αυτά η εμπειρεία έδειξε πολύ καλά ποσοστά επιτυχίας σε γονιμοποιημένες μανάδες και εύκολη την αποδοχή τους στην μεταφορά σε κανονικές κυψέλες. Τοποθετείται πάνω σε μία τουβλέττα που συμβάλει στο συνολικό κόστος και ως πρόβλημα μεταφοράς που είναι απαραίτητη για να μην χάσει πληθυσμό. Για μέρη όπου υπάρχει η δυνατότητα ανάρτησης του κυψελιδίου (π.χ. δέντρα, υπόστεγα) στο πίσω μέρος είναι εφοδιασμένο με βιδωτή θυλιά. Το κάθε κυψελίδιο χωράει 4 πλαισίδια από κοντραπλακέ 4χιλ. στους ορθοστάτες και 6χλ. πάνω και κάτω. Τα πλαισίδια εφοδιάζονται με τεχνιτό κηρηθρόφυλλο και τοποθετούνται σε σειρά σε ένα κανονικό πλαίσιο σφηνομένα με βύσματα από κομμάτια πλαστικού σωλήνα ηλεκτρικών εγκαταστάσεων. Αρχή ανοίξεως τοποθετούνται έτσι στην άκρη της γονοφωλιάς των κυψελών και όταν η μάνα γεννήσει τουλάχιστον στα δύο πλαισίδια από τα τέσσερα τα αποδομούμε και τα τοποθετούμε παράλληλα στο κυψελίδιο με όλον τον πληθυσμό τους και τον γόνο εσωτερικά. Μπολιάζουμε με ένα σφραγισμένο κελί και κλείνουμε το κυψελίδιο ερμητικά και το μεταφέρουμε στα γρήγορα για να μην σκάσει από ασφυξία και δείψα. Μία φορά σε ένα σμάρι σμηνουργίας παρατήρησα πολλές μανάδες παρθένες και με το ίδιο σμάρι γέμισα 4 κυψελίδια που σε 5 μέρες ήταν γεννημένα και σε 2 βδομάδες ώριμα για μετάγγιση σε κανονικές κυψέλες! Η τροφοδοσία με σιρόπι γίνεται με φυάλη νερού με τρυπητό καπάκι (ποτιστήρι) στα πλαϊνά πλαισίδια.

Δίπατο αναλόγιο πλαισίων εμβολιασμού

Αυτό το αναλόγιο φίλοι μου γίνηκε στην συνέχεια του απλού αναλόγιου και μετά από εκτίμηση τόσο της χρησιμότητας του πρώτου όσο και τις επι πλέον ανάγκες στήριξης πλαισίων τις οποίες το πρώτο δεν ήταν δυνατόν να καλύψει. Πολύ λειτουργικό. Μήν νομίσετε όμως ότι κατασκευάζοντας ένα δίπατο δεν θα χρειαστείτε το μονόπατο, διότι το μονόπατο είναι πιό εύχρηστο στις μετακινήσεις στα διάφορα σημεία εμβολιασμού που κάθε φορά βολεύουν.

Προσέξτε εμπρός και κάτω το ράφι στο οποίο ακουμπάω τις βελόνες εμβολιασμού και άλλα εργαλεία.

Η κατασκευή έγινε με κοντραπλακέ 6χιλ. και κόλλα εποξική Α-Β της ARMOPLAST η οποία δεν "σουρώνει". Καλή επιτυχία.

Αναλόγιο πλαισίων

Πολλές φορές κάποιες μικροκατασκευές αποδεικνύονται στην πράξη πολύ βολικές. Το αναλόγιο στήριξης που σας παρουσιάζω εδώ μου απελευθέρωσε το ένα χέρι κατά την εργασία εμβολιασμού των τεχνιτών κελιών και συλλογής Βασιλικού πολτού. Προσέξτε πάνω από το πλαίσιο τον πήχη του αναλόγιου, ο οποίος χρησιμεύει ως λαβή ανάρτησης του αναλόγιου. Σηκώνοντας το αναλόγιο κρατώντας το απ' αυτήν την λαβή, μπορώ να μεταφέρω πλαίσια με Τ. κελιά ή γόνο στις κυψέλες μου με ασφάλεια. Το αναλόγιο χωράει μέχρι δύο πλαίσια παράλληλα τοποθετημένα. Με το αναλόγιο αυτό η κλίση του πλαισίου μπορεί να ρυθμίζεται ώστε να έχουμε πλήρη ορατότητα στο βάθος του Τ. κελιού. Όσοι εργάζεσθε με εμβολιασμούς κατασκευάστε το και θα με θυμηθείτε. Προσέξτε μόνο την διάμετρο του κύκλου στο στάμπο του οποίου θα κόψετε το κοντραπλακέ των πλαϊνών στηριγμάτων. Πρέπει να είναι λίγο μεγαλύτερη από το ύψος του ορθοστάτη του πλαισίου. Καλή επιτυχία.

Ανθρωπιά και δημιουργική φαντασία

Μελισσουργικό καρότσι

Εδώ βλέπετε το καρότσι του μελισσουργείου μου. Ξύλινη ιδιοκατασκευή βέβαια που αποδείχθηκε πολύ βολικό και εξυπηρετικό. Γλύτωσα πολλές διαδρομές με γεμάτα χέρια από την ημέρα που το χρησιμοποίησα. Έχει δύο ρόδες πίσω σε σιδερένιο άξωνα και μία μικρότερη ρόδα ελεύθερης περιστροφής μπροστά, σαν αυτές που έχουν οι κάδοι σκουπιδιών. Πάνω στην ξύλινη βάση του τοποθέτησα δύο σώματα κυψέλης με πάτο κοντραπλακέ και καπάκι με μερντεσέδες. Το εμπρός σώμα είναι χωρισμένο εσωτερικά σε ένα μικρό και ένα μεγάλο διαμέρισμα. Το μικρό διαμέρισμα είναι αποθήκη πευκοβελόνας για το προσάναμα του καπνιστηριού, ενώ το μεγάλο διαμέρισμα είναι αποθήκη κυπαρισόφυλλου που καίγεται αργά. Το πίσσω σώμα είναι αποθήκη πλαισίων τα οποία όταν δεν είναι στο σύνολό του 10 τότε με το τράνταγμα του καροτσιού θα πέφτανε. Γι αυτό φρόντισα στα ενδιάμεσα των πλαισίων, στο ύψος του κηρηθροφορέα να βάλω βίδες στά πλάγια του σώματος εσωτερικά.
Η εταζέρα πάνω από τα σώματα-αποθήκες έχει πηχάκι γύρω-γύρω και ενδιάμεσα ώστε τοποθετώντας σ' αυτήν διάφορα εργαλεία (ξέστρο, βούρσα, στυλό, κλουβιά κελιών κ.λ.π.) να μην πέφτουν. Στο κορυφαίο κεκλιμμένο τραπεζάκι έχω το ντοσιέ με τις καρτέλλες των μελισσιών για να κρατώ σημειώσεις. Αυτό που πρόσθεσα αργότερα είναι μία νάϋλον τσάντα μικρού μεγέθους για τα σκουπίδια που κρέμεται από δύο βίδες στο πλάϊ και από την άλλη ένα κρεμαστό τενεκεδένιο δοχείο για την πρόπολη.
Καί ενώ όλα φαίνονται ωραία και καλά, η πράξη έδειξε κάποιες ελλείψεις και αστοχίες. Τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού είναι αισθητή η έλλειψη μιάς τέντας πάνω από το κεφάλι μου την ώρα που συμπληρώνω τις καρτέλλες. Ακόμα όταν το χώμα είναι μαλακό η μπροστινή ρόδα βουλιάζει και το καροτσάκι κυλάει μόνο με όπισθεν. Γι αυτό σκέφτομαι να κάνω αντιμετάθεση στις ρόδες, δηλαδή οι πίσω να πάνε μπρός και η εμπρός περιστρεφόμενη να πάει πίσω. Στην περίπτωση αυτή πάνω από την μπροστινή αποθήκη θα μπορώ να τοποθετήσω και ένα σώμα με μέλια. Από κινητήρα πάντως σκίζει ενώ δεν χρειάζεται ούτε ζώνη ασφαλείας. Αυτά είχα να σας πώ προς το παρόν και όποιος το φτιάξει ας μου στείλει μιά φωτογραφία. Καλή επιτυχία.

Δίπατη σε τσιμεντένια βάση

Εδώ βλέπετε μία δίπατη κυψέλη από πίσω, πάνω στην τσιμεντένια βάση της. Το τέλειο αλφάδιασμά της είναι πλέον εφικτό λόγω του ότι με την βάση αυτή δεν εισρέουν βρόχινα νερά από την είσοδο.

Κρεμαστό από το χείλος του εμβρυοθάλαμου σε ειδικό λαμαρινένιο σαμαράκι κάθεται το βάζο - τροφοδότης αντεστραμμένο. Από το κέντρο του καπακιού του ξεκινάει ένα κομμάτι αλφαδοσωλήνας που καταλήγει στην ταίστρα η οποία κρέμεται με την ίδια της την λαμαρίνα από την βάση, και πατιέται από τον εμβρυοθάλαμο. Τελικά αυτός ο τροφοδότης εγκαταλείφθηκε παρόλο που έχει μικρό κόστος και κυρίως δεν προκαλεί κανιβαλισμό. Τον λόγο της εγκατάλληψης δεν τον φαντάζεστε : Κολλάει το καπάκι και θέλει τεράστια δύναμη πολλές φορές για να ανοίξει.

Σχετικά με την βάση που έχει ύψος 20 εκ. θα μπορούσε να έχει 25 εκ. και λεπτότερα πόδια αφού πατάει σε μάρμαρο και δεν υπάρχει κίνδυνος βύθισης. Ένα ακόμη αρνητικό είναι ότι οι γυρεοπαγίδες για να καθήσουν σωστά χρειάζονται υποστήλωση. Ακόμη παρατήρησα ότι η συρμάτινη βάση προσελκύει κεντρίνες και σφήκες περισσότερο της κοινής βάσης. Ώς που να το αντιληφθώ και να βάλω πλαστικό δαπέδου πάνω στην σίτα στην εποχή τους, έχασα αρκετά μελίσσια και όχι μόνο αδύνατα. Ακόμη η πόρτα εισόδου κλείνει καλά ή περιορίζεται μόνο με ειδική κατασκευή από ξύλο ή λαμαρίνα.

Τέλος θέλω να προσθέσω ότι εδώ σταματάνε οι προσπάθειές μου γιά βελτίωση της Langstroth αφού μου διέλεισε την μέση με το σήκωμα των σωμάτων. Όλες μου οι αναζητήσεις πιά, λόγω ηλικίας γαρ, στρέφονται στην βελτίωση της κυψέλης οριζόντιας ανάπτυξης για το τελευταίο μοντέλο της οποίας σύντομα ελπίζω να κάνω καταχώρηση.

ΤΣΙΜΕΝΤΕΝΙΑ ΒΑΣΗ (άνω όψη)

Σ' αυτή την εικόνα βλέπετε την τσιμεντένια βάση που κατασκεύασα με καλούπι που έφτιαξα ο ίδιος προκειμένου να δώσω μία καλύτερη λύση από αυτήν που μου παρέχει η κλασική ξύλινη βάση πάνω σε τουβλέτες ή τσιμεντόλιθους κ.λ.π. Χρειάστηκα αμέτρητες ώρες για την κατασκευή του καλουπιού που μου δίνει την δυνατότητα να φτιάχνω μία τέτοια βάση ημερησίως. Όπως βλέπετε μπροστά υπάρχει στενή αλλά επαρκής "σανίδα πτήσεως" ενώ πίσω υπάρχει άνοιγμα που κλείνει με ξύλινη πόρτα και το οποίο χρησιμεύει για τοποθέτηση του τροφοδότη βάζου όπως θα δείτε σε επόμενη καταχώρηση. Η βάση έχει σίτα σε ξύλινο πλαίσιο αποσπούμενο για να αντικαθίσταται όταν σαπίσει. Η βάση αλφαδιάζεται πάνω σε κομμάτια μάρμαρο που είναι δωρεάν στα μαρμαράδικα. Η συνολική κατασκευή της βάσης μαζί με το βάψιμο και την σίττα δεν κοστίζει παραπάνω από 4 ευρά, γύρω στο 1/3 της απλής κλασικής. Δεν έβαλα οπλισμό και γι αυτό πριν την ξεκαλουπώσω και κυρίως πριν την ανασηκώσω πρέπει να στεγνώσει καλά για την αποφυγή ατυχήματος. Στην 3χρονη χρήση της δεν έδειξε σημάδια μειωμένης αντοχής. Για τις αδυναμίες που εντόπισα θα μιλήσω σε επόμενη καταχώρηση.

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΜΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ

Ανοίγοντας αυτό το βίντεο θα κάνετε μαζί μου μία περιήγηση στο χτημα που έχω το μελισσουργείο μου. Είναι πράγματι ο μικρός μου παράδεισος. Εκεί περνάω τις περισσότερες ώρες της ημέρας, όταν ο καιρός το επιτρέπει. Όποιος επιθυμεί φυσικά μπορεί να με επισκευθεί εκεί με ένα τηλέφωνο στο 6974918444. Κερνάω μελάδα (αναψυκτικό με μέλι και λεμόνι) ή καφέ. Και τα δύο μαζί δεν πάνε. Ακόμα όποιος έχει αρθρητικά παρέχω μία μελισσοθεραπεία δωρεάν. Τις επόμενες θα τις πληρώσει. Τι γελάτε ρε. Η επιθετικότητα των μελισσών είναι απολύτως ελεγχόμενη από μένα, εκτός από την περίπτωση σοβαρής ενόχλησης των μελισσών από αφελείς ή βάνδαλους, οπότε η παραπάνω εγγύηση δεν ισχύει.

ΞΥΛΙΝΗ ΒΑΣΗ ΚΥΨΕΛΗΣ

Εδώ φαίνεται η κάτω όψη της βάσης. Το εγκάρσιο πηχάκι που δεν έχει αντίστοιχο από την πάνω όψη μπορεί να ξεβιδωθεί και να βιδωθεί από την άλλη όψη οπότε οι όψεις γίνονται η πάνω κάτω. Ο ρόλος του είναι να στηρίζει το κοντραπλακέ ώστε να μην κάνει κοιλιά.

Εδώ είναι η πάνω επιφάνεια της βάσης. Το χρωμάτισμα έγινε με ένα χέρι τσιμεντόχρωμα νερού και ένα βερνίκι νερού.

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΒΑΣΗΣ (προετοιμασία)

Το υψηλό κόστος (9 Ευρά)και η χαμηλή ποιότητα μίας ξύλινης βάσης σε συνδυασμό με τον μεγάλο χρόνο κατασκευής μίας τσιμεντένιας με ειδικό καλούπι με οδήγησαν στην απόφαση να τις φτιάξω μόνος μου. Χτρησιμοποίησα κοντραπλακέ θαλάσσης 10χιλ. και πηχάκι 2Χ2 cm. Κόστισε 5,5 Ευρά. Αν χρησιμοποιούσα πηχάκι από κοντραπλακέ θαλάσσης 20 χιλ. θα κόστιζε κάτι παραπάνω. Εδώ σταθεροποιώ με σφυγκτήρες τα πηχάκια για το βίδωμα που γίνεται με τρείς νοβοπανόβίδες των 4 εκ. ώστε αν σαπίσουν να μπορούν να αντικατασταθούν.

Miserere

Ανοίξτε αυτό το video και θα αντιληφθείτε, ελπίζω, τον αυτόματο συνειρμό, τόσο στο άκουσμα όσο και στο όνομα.

ΟΣΜΗ ΘΑΝΑΤΟΥ

Ο τραγικός θάνατος της Μαρίας κατά την τελευταία βάρβαρη (όπως πάντα) επέμβαση των ΜΑΤ στην Λευκίμμη ανέδειξε εικόνες και καταστάσεις πρωτόγνωρες για την πολύπαθη αυτή περιοχή που είχε να βιώσει ανάλογες από την εποχή της Γερμανο-Ιταλικής κατοχής. Πως όμως φτάσαμε ως εδώ και μάλιστα σε μία εποχή Δημοκρατική και πολιτισμένη όπως λέγεται; Μήπως είναι αλήθεια πως βιώνουμε ξανά συνθήκες άγριας βαρβαρότητας;
Είναι προφανές ότι γίνεται συντονισμένη προσπάθεια, από πλευράς των αρχών, χαρακτηρισμού του κορυφαίου συμβάντος ως «απλό και αναπόφευκτο τροχαίο ατύχημα». Με άλλα λόγια πάνε να φορτώσουν την ευθύνη στον 16χρονο μοτοποδηλάτη (ένα από τα αθώα θύματα δηλαδή) που επέπεσε στη Μαρία μετά από γλίστρημα στα λάδια που είχαν ρίξει οι αμυνόμενοι. Οι άλλοι μιλούν για γκλόμπς που άνοιγαν κεφάλια αδιακρίτως εν μέσω του σύννεφου δακρυγόνων και πετροπόλεμου. Λένε ότι πριν την μοιραία πρόσκρουση και η Μαρία και ο αναβάτης είχαν δεχθεί χτυπήματα με γκλόμπς στο κεφάλι. Άλλοι πάνε να επικεντρώσουν τις ευθύνες στα ΜΑΤ για την αγριότητα και χυδαιότητα που επέδειξαν.
Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι το πρώτο θύμα σε τέτοιες συγκρούσεις με τα ΜΑΤ είναι η Αλήθεια. Στην πραγματικότητα το κακό είχε ήδη γίνει πολύ πιο πριν κατά την προσέλευση στο νησί μας του υφυπουργού κ. Φώλια και την απόφασή του να προχωρήσει στην κατασκευή του ΧΥΤΑ Λευκίμμης ως οδυνηρή μεν αλλά αναγκαία προϋπόθεση για την υλοποίηση του περιφερειακού σχεδιασμού διαχείρισης απορριμμάτων, αφού άλλη πρόταση διαχείρισης δεν έχει κατατεθεί, όπως ψευδώς ισχυρίστηκε. Έσπευσαν αμέσως τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια τότε να αναπαράγουν τα λόγια του υφυπουργού χωρίς ίχνος αμφισβήτησης και έρευνας της αλήθειας. Το κλασικό πια : «Δίκιο έχετε αλλά τελικά χαλαρώστε κι απολαύστε το». Από μεριάς των αντιστεκόμενων Λευκιμμαίων έχει δοθεί πρόταση για συγκεντρωτική ολοκληρωμένη διαχείριση, η οποία όμως και κατά την δική τους ομολογία, απαιτεί χρονοβόρες διαδικασίες, άρα δεν δίνει άμεση λύση στο πρόβλημα, ούτε πως θα αποφύγουμε το τεράστιο πρόστιμο της Ε.Ε των 35.000 Ευρών κάθε μέρα για κάθε Δήμο!!. Οι απλοί πολίτες που δεν γνωρίζουν την πρόταση που κατέθεσε η Λευκιμμιώτικη Ομάδα Ανακύκλωσης, γιατί οι δημοσιογράφοι μόνο τι λένε τα κόμματα ξέρουν, βγάζουν το λαθεμένο συμπέρασμα ότι έχει δίκιο ο υφηπουργός.Το τραγικό λάθος όλων των εμπλεκόμενων πλευρών στην υπόθεση αυτή είναι ότι συστηματικά παραβλέπουν την πρόταση που κατέθεσε η Λευκιμμιώτικη Ομάδα Ανακύκλωσης και η οποία έτυχε της υπερψήφισης από την Συντονιστική Επιτροπή Κατά του ΧΥΤΑ Νότιας Κέρκυρας. Εδώ μεθοδικά κρύβεται η αλήθεια που τινάζει στον αέρα την υπόληψη και την καλή πρόθεση όλων των εμπλεκόμενων να σταθούν αντάξιοι απέναντι σε ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα. Και οι μεν και οι δε δεν θέλουν να δουν την λύση που δίνει στο πρόβλημα η Λ.Ο.Α. γιατί η λύση αυτή δεν εμπίπτει στις θέσεις κανενός εκ των κομμάτων (μηδέ των Πράσινων εξαιρούμενων) και διότι η λύση αυτή, παρόλα τα ασύγκριτα πλεονεκτήματά της, έχει δύο σοβαρά ,«μειονέκτημα»:
Το πρώτο είναι ότι δεν χρειάζεται ειδικά κονδύλια!!! Αυτό και μόνο το «μειονέκτημα» αποθαρρύνει τα τρωκτικά που συνήθισαν πια να ροκανίζουν την πίττα των κονδυλίων.
Το δεύτερο σοβαρό «μειονέκτημα» της πρότασης είναι ότι αυτή είναι η μόνη πρόταση που κατανέμει απολύτως δίκαια και τα βάρη και τα ωφελήματα της διαχείρισης.
Όσοι γνωρίζουν από κοινωνικούς αγώνες ξέρουν πολύ καλά πόσο σοβαρά είναι αυτό το «μειονεκτήματα» και σε τι οξύτητες μπορούν να οδηγήσουν. Άρα λοιπόν και η συστηματική αποσιώπηση της πρότασης αυτής και τα τραγικά τελευταία γεγονότα της Λευκίμμης είναι απολύτως ερμηνεύσιμα και ….αδικαιολόγητα. Όλος ο καυγάς γίνεται για το πώς θα βάλουν κάποιοι στο χέρι το χρήμα από την διαχείριση των σκουπιδιών που ως τομέας επένδυσης έρχεται πρώτος σε αποδοτικότητα μετά τα όπλα και τα ναρκωτικά, πως δηλαδή θα μετατρέψουν καλύτερα όλους τους πολίτες σε πρόβατα που καθημερινά θα αρμέγουν. Ο περίφημος Περιφερειακός Σχεδιασμός για την υλοποίηση του οποίου ο κ. Μικάλεφ δικαιολόγησε την επέμβαση των ΜΑΤ στην Λευκίμμη, στοχεύει στο να συγκεντρώσει την διαχείριση των απορριμμάτων σε ένα σημείο ανα περιφέρεια και σ’ αυτό το σημείο να επενδυθούν όλα τα πακέτα για την καλύτερη διαχείριση. Ο πολίτης που το ακούει αυτό και ο οποίος ελάχιστα γνωρίζει σχετικά δεν είναι σε θέση να καταλάβει τα σοβαρά μειονεκτήματα αυτής της μεθόδευσης, ούτε να διανοηθεί βεβαίως τις οξύτητες και τις κοινωνικές συγκρούσεις αλλά και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις που αυτός ο σχεδιασμός θα οδηγήσει νομοτελειακά στο μέλλον. Δυστυχώς από την πλευρά της αντιπολίτευσης μόνο το ΚΚΕ έχει καταθέσει πρόταση με ακόμη μεγαλύτερη συγκέντρωση. Μιλάει για 7 σταθμούς ολοκληρωμένης διαχείρισης και εκατοντάδες σταθμούς μεταφόρτωσης. Δεν μας λέει όμως ποιος θα πληρώσει το πάγιο και το λειτουργικό κόστος, ούτε πως θα κατανέμονται δίκαια τα βάρη και τα ωφελήματα της όλης διαχείρισης. Με απλά λόγια δηλαδή οι πολίτες θα πληρώσουν την υποδομή που θα ανήκει και θα διαχειρίζεται το κράτος. Είναι προφανές ότι βλέπουν το κράτος ως την υπέρτατη μορφή κοινωνικής οργάνωσης και καλά κάνουν. Παραβλέπουν βέβαια τον κίνδυνο του κρατικού καπιταλισμού. Σήμερα όμως με αποθεωμένη την ιδιωτική πρωτοβουλία όπου κερδοφόρες επιχειρήσεις εκποιούνται και όπου οι κατώτερες μορφές κοινωνικής οργάνωσης είναι μπάχαλο, τι νόημα έχει μια άκρως συγκεντρωτική πρόταση διαχείρισης, εκτός από το να βοηθάει τα μέγιστα την κυβερνητική πολιτική; Όταν μάλιστα γνωρίζουν καλύτερα από όλους ότι πάγιο αίτημα όλων των προοδευτικών κινημάτων ήταν η αποκέντρωση και η αυτοδιαχείριση, γιατί δεν αποδέχονται μία αποκεντρωτική και αυτοδιαχειριστική πρόταση όπως αυτή της Λ.Ο.Α που έχει αποδείξει την αποδοχή της από τον Λαό; Μήπως γιατί δεν τολμούν να συγκρουστούν με την θέση της κεντρικής τους επιτροπής; Τα ίδια ερωτήματα απευθύνω και στον ΣΥΡΙΖΑ και στους Πράσινους, (για το ΛΑΟΣ τι να πω που αγρόν ηγόρασε) γιατί ενώ σε κεντρικό επίπεδο δεν έχουν σχεδιασμό, τα τοπικά τους όργανα συμπλέουν με το ΚΚΕ και φυσικά την κυβέρνηση στο θέμα της συγκεντρωτικής διαχείρισης. Όσο για τις θέσεις της Συντονιστικής των Λευκιμμιωτών, ξεκίνησε με την στείρα θέση : «δεν είναι δική μας δουλειά η ανεύρεση λύσης, λέμε όχι στον συγκεκριμένο ΧΥΤΑ» για να αλλάξει στη συνέχεια αποδεχόμενη την θέση των αυτοαποκαλούμενων «αριστερών» κομμάτων που απαιτούν νέο σχεδιασμό συγκεντρωτικής μορφής, παρά τις συνεχείς παρεμβάσεις μας για τα σοβαρότατα μειονεκτήματα αυτού του σχεδιασμού. Για όλους αυτούς που προσπαθούν να μας πείσουν ότι ερχόμενοι στην Συντονιστική άφησαν πίσω την κομματική τους ταυτότητα, ο Λαός λέει : «Ο λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του, ούτε την γνώμη άλλαξε ούτε την κεφαλή του». Στην πραγματικότητα κάνανε τα αδύνατα δυνατά για να διαλύσουν την Συντονιστική και να την μετατρέψουν σε κομματικό όργανο και δυστυχώς τα κατάφεραν με χίλιους τρόπους παραβιάζοντας κάθε έννοια Δημοκρατίας. Παλιά μου τέχνη κόσκινο δηλαδή. Όσο για κάποιους δημοσιογραφίσκους επιπέδου τοπικών καναλιών που στην μία εκπομπή ρωτάνε επίμονα τους εκπροσώπους της Συντονιστικής αν έχουν λύση, χωρίς βέβαια να παίρνουν απάντηση πειστική στον Κερκυραϊκό Λαό και στην αμέσως επόμενη εκπομπή πού με παρέμβασή μας κάναμε γνωστό σε όλους ότι έχουμε πρόταση άμεσης κατά Δήμο διαχείρισης, απαντάνε απαξιωτικά λέγοντας : «Δεν είναι δική μας δουλειά να βρούμε τη λύση» λέμε μόνο ότι τα βίντεο υπάρχουν και ας τους κρίνει ο Λαός και η Ιστορία. Εμείς πάντως και πολιτική λύση δώσαμε με την πρότασή μας και προϊδεάσαμε τους Άρχοντες ότι στα Μισοράχια αντί να θάψουνε σκουπίδια θα στήσουνε μνημείο πεσόντων. Το θυμάσαι κύριε Λέκα; Το θυμάσαι κ. Γατσούλη; Το θυμάσαι κ. Γκερέκου; Το θυμάσαι κ. Δένδια; Το θυμάσαι κ. Πουλημένε; Για να βοηθήσουμε την αδύναμη μνήμη σας φροντίσαμε όχι μόνο να κάνουμε γραπτές τις απόψεις μας αλλά και να τις κοινοποιήσουμε σε όλους ώστε κανείς να μην έχει άλλοθι και να αποποιείται τις τεράστιες ευθύνες του. Φτιάξαμε μάλιστα και blog στο Διαδίκτυο με τον σκοπό αυτό με τίτλο: «Λευκιμμιώτες για την Λευκίμμη» στην Δ/νση: http://lefkimmiwtes.blogspot.com/ γιατί αυτοί οι «Δημοκράτες» που διαφεντεύουν την ιστοσελίδα ΧΥΤΑ-Λευκίμμης όχι μόνο δεν περνάνε τα κείμενά μας αλλά ούτε καν την επικυρωμένη από την Συνέλευση της Συντονιστικής πρότασή μας!!! Είναι γι αυτό το ίδιο υπεύθυνοι με τους αδιάλλακτους Άρχοντες για την όξυνση και τα τελευταία τραγικά συμβάντα. Η απουσία μου από την κηδεία της Μαρίας υπαγορεύθηκε από την ανάγκη μου να κρύψω την οργή μου σε μία τελετή που έμοιαζε «χρονικό προαναγγελθέντος θανάτου» και στην οποία οι δειλοί που ξέρουν μόνο να απευθύνουν κατηγόριες στους Άρχοντες και τα ΜΑΤ κι αυτοί που αρνήθηκαν την πολιτική λύση του προβλήματος εμμένοντας στην συγκρουσιακή τους λογική παραβρέθηκαν με κραυγές οργής για να ξεπλύνουν τα χέρια τους σαν τον Πιλάτο. Για την εμμονή τους στην δικαστική δικαίωση για την οποία και πάλι είχα προβλέψει την ατυχή έκβαση απ’ την στιγμή που δεν δίνουμε άμεση λύση) και την τελική εναπόθεση των ελπίδων μας για αναστολή των έργων στα Μισοράχια στα «χάρτινα τείχη» μας, υποβαθμίζοντας τις βασικές παραμέτρους του αγώνα μας όπως η λειτουργία της Συντονιστικής, το οργανωτικό, το επικοινωνιακό και κυρίως το πολιτικό είχα προειδοποιήσει σε κάθε κατεύθυνση και με όλα τα διαθέσιμα μέσα. Δυστυχώς επικράτησαν όχι μόνον αυτοί που δεν αντιλήφθηκαν την σημασία αυτής της προειδοποίησης αλλά κυρίως επικράτησαν αυτοί που επιδίωξαν αυτήν την όξυνση λόγω ιδεολογικής εμμονής σε τετριμμένες αρχές του τύπου: «Η Βία είναι η μαμή της Ιστορίας». Δίκιο έχουν αφού η Ιστορία είναι η καταγραφή των ημερών και των γεγονότων της Άρχουσας τάξης στην προσπάθειά της να διατηρηθεί, ενώ η Λαογραφία είναι η καταγραφή των γεγονότων και των ημερών του Λαού στην προσπάθειά του να επιβιώσει, όπως διευκρίνιζε ο συχωρεμένος μέγας Λαογράφος μας Φωτιάδης. Τους αξίζει λοιπόν η εξουσία, την βία της οποίας ατυχώς θα ανταγωνίζονται εκφράζοντας πάντα κατώτερα απωθημένα μικρής πάντα μειοψηφίας του Λαού μας. Αδικούν τον εαυτό τους, καταστρέφουν κάθε υγιές κοινωνικό κίνημα και το κυριότερο δημιουργούν αενάως θύματα αναδεικνύοντας το θυμικό έναντι του λογικού είτε εκστομίζοντας είτε υποθάλποντας (εμμέσως πλην σαφώς) συνθήματα του τύπου «ΜΠΑΤΣΟΙ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ» και αγνοώντας ότι κι αυτοί είναι παιδιά του Λαού, τραγικά θύματα της ανάγκης για εξασφάλιση του επιούσιου, που τους αναγκάζει να κάνουν ένα από τα πιο βάρβαρα και πιο απάνθρωπα επαγγέλματα. Κρίμα. Εμείς φυσικά δεν ακολουθούμε τις επιλογές τους αλλά για άλλη μία φορά προειδοποιούμε τους πάντες σε κάθε κατεύθυνση ότι ο κύκλος δεν έκλεισε και δεν θα κλείσει ποτέ με στείρες αντιπαραθέσεις, με συγκρουσιακές εμμονές με μυστικές συνωμοτικές αποφάσεις, με αδιαφανείς και αντιδημοκρατικές διαδικασίες. Οφείλουν να αντιληφθούν όλοι ότι τα ΜΑΤ δεν έχουν κανένα ρόλο όταν δεν έχουν την συναίνεση των πολιτών. Όσα δέντρα κι αν κόψουμε, όσα παλούκια κι αν πελεκήσουμε, όσα οδοφράγματα κι αν στήσουμε δεν θα σταματήσουμε ούτε τα ΜΑΤ ούτε τις μπουλντόζες την στιγμή που η μέγιστη πλειοψηφία των πολιτών του νομού απαιτεί άμεση λύση στο πρόβλημα των σκουπιδιών και κανείς δεν ενδιαφέρεται να απαντήσει σ’ αυτό χωρίς σοβαρές συνέπειες στην κοινωνία και το περιβάλλον, καθένας για τους δικούς του λόγους. Εκεί είναι η κύρια ήττα μας κι εκεί οφείλουμε να δώσουμε την κύρια μάχη και όχι στη σύγκρουση με τα ΜΑΤ που μπορεί να έχει πολύ μεγαλύτερες συνέπειες (νεκρούς εννοώ) από αυτές που είχε.

Γιώργος Σ. Βλάσσης (Μελισσουργός) Ριγγλάδες 04/06/08
Κιν : 6974918444 e-mail : vlassis60@hotmail.com